Zbigniew Nęcek współpracę z Reprezentacją wspomina bardzo dobrze.

Kończy Pan okres 6 miesięcznej współpracy z Polskim Związkiem Tenisa Stołowego. Proszę pokusić się o ocenę tej współpracy zarówno od strony organizacyjnej jak i sportowej.
Okres mojej pracy z Reprezentacja Polski będę bardzo mile wspominał. Nie tylko dlatego, że zdobyliśmy historyczny srebrny medal w turnieju drużynowym Mistrzostw Europy w Stuttgarcie, ale także dlatego, że bardzo dobrze współpracowało mi się z wszystkimi zawodniczkami podczas zgrupowań i zawodów. Bardzo dobrze oceniam też współpracę w sprawach organizacyjnych z biurem Związku z Dyrektorem Panem Wojciechem Klimaszewskim na czele. Wszystkie ustalenia organizacyjne były realizowane w sposób profesjonalny. Bardzo dobrze współpracowało mi się również z odpowiedzialnym za sprawy szkoleniowe Panem Tadeuszem Szydłowskim, który bardzo pomógł mi m.in. w realizacji planu przygotowań do Mistrzostw Europy w oparciu o prawie miesięczne treningi w Chinach. Bardzo pozytywną rolę spełnił w Stuttgarcie Pan Aleksander Gryckiewicz odpowiedzialny za sprawy medyczne i odnowę. Dzięki temu wszystkiemu nasz start w Mistrzostwach Europy zakończył się sukcesem i razem z Prezesem PZTS Panem Andrzejem Kawą mogliśmy świętować w Stuttgarcie wspaniałą grę naszych zawodniczek.

W jakim punkcie znajduje się kobiecy polski tenis stołowy u progu Nowego Roku?
Sukcesy naszych zawodniczek w zakończonym 2009 roku takie jak srebrny medal Mistrzostw Europy, awans Natalii Partyki do pierwszej setki rankingu światowego oraz do finału Pro Tour w Macau w kategorii U21, wygrana Katarzyny Grzybowskiej w Mińsku w Pro Tour w kategorii U21, 2 miejsce Kingi Stefańskiej i 3 miejsce Katarzyny Grzybowskiej w Helsinkach w Finlandia Open, srebrny medal Magdaleny Szczerkowskiej w turnieju indywidualnym Mistrzostw Europy Juniorek oraz jej awans do ćwierćfinału Mistrzostw Świata w Kolumbii pokazują naprawę bardzo duże możliwości polskich zawodniczek. Podałem w tym momencie tylko najważniejsze moim zdaniem sukcesy, a ich list jest dłuższa. To są fakty, nasze zawodniczki wywalczyły te sukcesy i tym samym pokazały sobie i kibicom, że ciężko pracując można wygrywać. Ważne jest jednak aby z przekonaniem w dalszym ciągu ciężko ale i mądrze pracowały. Same możliwości, a te są, to oczywiście nie wszystko.

Wiele osób spodziewało się, że pod Pana wodzą Li Qian zostanie mistrzynią Europy seniorek, tymczasem w singlu nie udało się wywalczyć medalu. Może miał Pan za mało czasu żeby "ułożyć" ją w reprezentacji?
Li Qian grała w Mistrzostwach Europy fantastycznie. W turnieju drużynowym wygrała wszystkie 9 gier w tym z późniejszą Mistrzynią Europy Wu Jiaduo i Li Jiao (zawodniczka doskonale grająca przeciw defensywie).Była prawdziwą liderką drużyny. Problem nie tylko Li Qian, ale większości zawodniczek dobrze grających w turnieju drużynowym (myślę tutaj o zawodniczkach czterech najlepszych drużyn turnieju) jest od lat ten sam. Po wyczerpującym turnieju drużynowym, bez dnia przerwy przystępuje się do turnieju indywidualnego i deblowego. Paradoks sytuacji polega na tym, że im lepsza gra w turnieju drużynowym tym mniejsze szanse w turnieju indywidualnym. Nie tylko Li Qian nie była w stanie osiągnąć lokaty odpowiadającej jej klasie, ale również dotknęło to Li Jiao i Li Jie z Holandii, Boros Tamary z Chorwacji, Vacenovskiej Ivety i Stribikovej Renaty z Czech. Wszystkie one bardzo dobrze grały w turnieju drużynowym. Władze ITTF już dawno wyciągnęły właściwe wnioski i turnieje o drużynowe i indywidualne Mistrzostwo Świata rozgrywane są oddzielnie. Władzom ETTU brakuje jak widać analizy tej sytuacji i możliwie szybkiej decyzji. Mam informacje, że ETTU rozważa możliwość rozdzielenia turnieju drużynowego i indywidualnego, ale dopiero za kilka lat. Moim zdaniem nie ma co rozważać tylko możliwie szybko trzeba doprowadzić do rozgrywania turnieju drużynowego i indywidualnego w różnych terminach.

Jak Pan ocenia postępy Natalii Partyki i Xu Jie? Czy młode zawodniczki szkolone w Nadarzynie Magda Szczerkowska i Klaudia Kusińska mogą wkrótce zacząć dobierać im się do skóry?
Natalia i Ksenia przy dobrym przygotowaniu potrafią grać na wysokim poziomie i mogą być groźne dla bardzo dobrych zawodniczek. Każda z nich ma jeszcze rezerwy. Nie należy zapominać o Kasi Grzybowskiej która nabiera doświadczenia startowego, a to że ma tzw. papiery do gry to co do tego to nie mam wątpliwości. Magda i Klaudia mają stworzone w Nadarzynie bardzo dobre warunki szkoleniowe (silna i zróżnicowana stylowo grupa sparingpartnerska) i są pod dobra opieką trenera Marcina Kusińskiego. Myślę że Nadarzyn odgrywa bardzo ważną rolę w szkoleniu w Polsce, bo przecież poza Magdą i Klaudią rozwija się tam kilka kolejnych, młodych i utalentowanych zawodniczek. Życzę Magdzie i Klaudii aby konsekwentnie się rozwijały i sukcesy juniorskie zamieniły na jeszcze cenniejsze sukcesy seniorskie. Wtedy kariera międzynarodowa będzie stała przed nimi otworem.

31 stycznia gracie mecz w ćwierćfinale Pucharu ETTU z portugalskim zespołem Ponta do Porgo-Calheta. Jak Pan ocenia szanse KTSu w tej konfrontacji?
W drużynie z Madery gra bardzo dla nas niewygodna chińska zawodniczka Fu Yu. Niewygodna dlatego, że doskonale gra przeciw obronie i ponadto bardzo dobrze zna nasza liderkę Li Qian, gdyż w przeszłości wspólnie trenowały i były szkolone przez tego samego trenera. Będziemy oczywiście walczyli o awans do półfinału ETTU CUP, ale szanse w dwumeczu oceniam na 50 procent.

Na koniec zapytam Pana o dalsze plany na przyszłość. Czy widzi Pan możliwość dalszej współpracy z PZTS?
Z reprezentacją i Związkiem współpracowało mi się dobrze, ale z bardzo dla mnie ważnych przyczyn prywatnych niestety zmuszony jestem tą współpracę zakończyć. Jest to decyzja głęboko przemyślana. W ciągu najbliższych kilku miesięcy będę musiał zająć się sprawami prywatnymi i nie byłbym w stanie poświęcić reprezentacji tyle czasu ile jest konieczne - jeśli myśli się o rozwoju zawodniczek i walce o medale. Na miarę możliwości będę pracował jedynie w klubie. Jeśli jednak moje sprawy prywatne pozytywnie poukładają się (w co wierzę), to o ile będzie to jeszcze możliwe chętnie ze swojej strony do tej współpracy ze Związkiem powrócę.

Korzystając z okazji chciałbym podziękować tym wszystkim osobom które pomagały mi w pracy na stanowisku trenera Reprezentacji Polski, bez których pracy nie byłyby możliwe sukcesy naszych zawodniczek, a zwłaszcza zdobycie srebrnego medalu Mistrzostw Europy.

Dziękuje również wszystkim zawodniczkom, z którymi w mniejszym lub większym zakresie miałem przyjemność pracować w ramach Reprezentacji Polski